Απόψε θα ζωγραφίσω σε ένα χαρτί ένα φεγγάρι.
Σαν κι αυτό που φέγγει έξω…
Ένα χάρτινο φεγγάρι να το καρφιτσώσω στο ψυγείο.
Να μου θυμίζει καλοκαίρια και λόγια αλλοτινά.
Θα μετρήσω και τα φεγγάρια που πέρασαν.
Όσα ήσουν εδώ και όσα δεν ήσουν.
Θα μετρήσω και όσα δε θα είσαι και θα πω «αντίο» στη φεγγαρόλουστη βραδιά,όπως αρμόζει σε όσους περπάτησαν στ' άστρα.
Θ' αφεθώ να με μαγέψει το χρυσό το φως,
φτερά αερικού θα φορέσω και την παιδική μου ζωγραφιά θα αφήσω για να βρεις κάτω απ' το μαξιλάρι.
Θα εγκαταλείψω το βασίλειό σου.
Το ξημέρωμα.
Το πρωί θα δω ένα φεγγάρι κολλημένο με σελοτέιπ στο ψυγείο,
αλλά δε θα θυμάμαι πια τίποτα.
Και απλά θ' αναρωτιέμαι αν υπήρξες…
